BETRAYED BY THE VA Thomas Alan Bowman Sr. asked his country for help. He got silence. Sign the demand →
Dear Doug Collins

Ang Buwis ng Biyuda: Ang SBP–DIC Offset, at ang mga Biyudang Nagpawalang-bisa Nito

English · Español · Français · Italiano · 中文 · Tiếng Việt · Tagalog

Ibinenta ang Survivor Benefit Plan sa mga henerasyon ng mga retiradong militar bilang insurance: magbayad po ng mga premium mula sa inyong retired pay, buwan-buwan, at kung kayo ang unang mamatay, patuloy na makatatanggap ang inyong asawa ng annuity na hanggang 55 porsiyento ng base amount na inyong pinili. Ang hindi sinabi ng sales pitch ay na kung ang serbisyo mismo ang naging sanhi ng kamatayan — kung namatay ang retirado dahil sa isang pinsala o sakit na kaugnay ng serbisyo, o napatay habang nasa aktibong tungkulin — babawasan ang annuity katumbas ng halaga ng isa pang benepisyo para sa nabubuhay na kapamilya, ang Dependency and Indemnity Compensation (DIC) ng Kagawaran ng mga Usapin ng mga Beterano ng Estados Unidos (Department of Veterans Affairs, VA) — benepisyong ibinabayad sa mga nabubuhay na kapamilya ng beteranong yumao — nang dolyar por dolyar. Para sa maraming biyuda at biyudo, lubos ang bawas: katumbas o higit pa ang DIC sa SBP, naglaho ang annuity na binayaran ng kanilang asawa, at ang tanging bumalik ay isang refund ng mga premium. Pinangalanan ng mga nabubuhay na kapamilya ang patakaran ayon sa naramdaman nila — ang "buwis ng biyuda." Ang pahinang ito ang rekord ng offset na iyon, ng humigit-kumulang 65,000 asawang hinipo nito, at ng mga nabubuhay na asawa — si Kathy Prout ng California ang nangunguna sa kanila — na nag-organisa, naglakad sa mga pasilyo ng Kongreso sa loob ng mga taon, at sa wakas ay pinawalang-bisa ito, para lamang sa hinaharap, noong 2019.

Ang serbisyo at ang pangako

Isinabatas ng Kongreso ang Survivor Benefit Plan noong 1972, na pumalit sa isang naunang plano na ang proteksyon para sa nabubuhay na kapamilya ay natagpuan ng mga komite ng armed services, sa buod ng Congressional Research Service ng mga pagdinig noong 1971, na «incomplete, inadequate, or nonexistent» (sa Tagalog: hindi kumpleto, hindi sapat, o wala). Ang pangakong isinulat sa bagong plano ay inilahad sa sariling pormulasyon ng Defense Department, na sinipi ng CRS: upang matiyak na ang mga nabubuhay na dependent ng mga tauhan ng militar na namatay sa pagreretiro o matapos maging karapat-dapat sa pagreretiro ay «will continue to have a reasonable level of income» (sa Tagalog: ay patuloy na magkakaroon ng makatwirang antas ng kita). Pinipili ng isang retirado ang coverage sa pagreretiro, na pumipili ng base amount hanggang sa buong retired pay; ang annuity para sa nabubuhay na kapamilya ay 55 porsiyento ng baseng iyon. Binabayaran ng retirado ang pagpili — sa ilalim ng modernong flat-rate formula, ang mga premium na 6.5 porsiyento ng piniling base amount ay ibinabawas sa retired pay — at nakikibahagi ang pamahalaan sa gastos. Idinagdag at kalaunang pinalawak ang coverage para sa mga namatay habang nasa aktibong serbisyo. Pagsapit ng katapusan ng fiscal year 2018, itinatala ng CRS, may 273,596 na nabubuhay na kapamilya ang tumatanggap ng mga bayad sa SBP, at humigit-kumulang 1.1 milyong retirado ang naka-enroll.

Ang Dependency and Indemnity Compensation ay ibang pangako, na ginawa ng ibang ahensya para sa ibang dahilan. Binabayaran ng Department of Veterans Affairs ang DIC, nang walang gastos sa miyembro ng serbisyo, sa mga nabubuhay na kapamilya ng isang miyembrong namatay in the line of duty o ng isang beteranong namatay dahil sa isang pinsala o sakit na kaugnay ng serbisyo. Wala itong buwis, samantalang ang annuity ng SBP ay binubuwisan. Sa pormulasyon ng mga tagapagtaguyod — inilahad sa Kongreso sa loob ng mga dekada at sinipi ng CRS mula sa Non Commissioned Officers Association — sinasagot ng dalawang bayad ang dalawang magkaibang pagkalugi: «SBP is insurance purchased by the retiree from his or her employer, the DOD, and is intended to preserve a portion of service-earned retired pay for the survivor upon the retiree’s death for any reason. DIC is a special indemnity compensation paid to the survivor by the VA when a member’s service has caused his or her premature death.» (Sa Tagalog: Ang SBP ay insurance na binili ng retirado mula sa kanyang employer, ang DOD, at nilalayong panatilihin ang isang bahagi ng retired pay na kinita sa serbisyo para sa nabubuhay na kapamilya sa pagkamatay ng retirado sa anumang dahilan. Ang DIC ay isang espesyal na bayad-pinsala na ibinabayad ng VA sa nabubuhay na kapamilya kapag ang serbisyo ng isang miyembro ang naging sanhi ng kanyang maagang kamatayan.)

Ang offset ay hindi isang aksidenteng natuklasan sa kalaunan; itinayo ito sa disenyo. Sa mga debate noong unang bahagi ng dekada 1970, itinatala ng CRS, sadyang isinama ng mga mambabatas ang SBP sa Social Security at sa mga benepisyo ng VA, na nilalayong magbigay ang SBP ng buong coverage kung saan walang ibang pederal na benepisyong mababayaran at ng karagdagang coverage kung saan kulang ang mga benepisyong iyon. Itinuro ng mga tagapagtanggol ng kaayusan sa mga sumunod na taon ang matagal nang patakaran laban sa pagtanggap ng dalawang pederal na benepisyo para sa iisang pangyayari, binanggit na ang pamahalaan ang nagbabayad ng buong gastos ng DIC at nagsu-subsidize sa SBP, at binanggit na nakatanggap ng refund ng mga premium ang mga asawang na-offset. Iyon ang kaso ng institusyon. Mas simple ang kaso ng mga nabubuhay na kapamilya: binayaran nila ang isa sa dalawang benepisyo, at itinago pa rin ito ng pamahalaan — mismo kung saan ang kamatayan ay kagagawan ng pamahalaan mismo.

Ano ang nangyari

Mekanikal ang mga mekanismo, at inilalahad sila ng CRS nang payak. Bago ang FY2020 NDAA, kapag ang isang nabubuhay na asawa ay karapat-dapat sa kapwa SBP at DIC, hinihiling ng batas na bawasan ang benepisyo ng SBP, nang dolyar por dolyar, katumbas ng halaga ng DIC. Kung mas maliit ang DIC kaysa sa SBP, natanggap ng asawa ang nabawasang SBP dagdag ang DIC — isang pinagsamang kabuuan na hindi hihigit sa hindi nabawasang SBP nang mag-isa, na para bang wala ang DIC. Kung katumbas o higit pa ang DIC sa SBP, wala talagang mababayarang SBP: DIC lamang ang natanggap ng asawa, at, bilang kapalit ng annuity, isang refund ng mga premium sa SBP ng yumaong retirado batay sa halaga ng offset. Hindi kailanman binawasan ang DIC mismo. Ang biniling benepisyo lamang ang binawasan.

Paulit-ulit na binilang ang lawak, at gumalaw ang mga bilang kasabay ng taon at ng nagbilang, na mahalagang ilahad sa halip na pakinisin. Inilagay ng Military Times ang apektadong populasyon sa humigit-kumulang 63,000 pamilya noong 2017. Sinabi ng TAPS at ng mga sponsor sa Senado ng pagpapawalang-bisa na mahigit 65,000 noong 2019; si Senator Susan Collins, sa pagsasara ng laban noong Disyembreng iyon, ay nagsabi ng hanggang 67,000; ang salaysay ng TAPS noong 2023 tungkol sa nakumpletong pagpapawalang-bisa ay nagsabi ng hanggang 66,000. Ang karaniwang pagkalugi ang bilang na pinagkasunduan ng bawat sanggunian: humigit-kumulang $925 sa isang buwan, humigit-kumulang $11,000 sa isang taon, bawat apektadong asawa — sa ilang salaysay, hanggang humigit-kumulang $12,000 sa isang taon. Pinadami sa buong panahon ng pagiging biyuda, isa itong bahay, isang pagreretiro, isang margin na pinlano at binayaran.

Natutuhan ni Kathy Prout ang patakaran sa paraang natutuhan ito ng karamihan sa mga asawa: sa pinakamasamang sandali ng kanyang buhay, mula sa isang casualty assistance officer, nang walang sapat na paliwanag na kalakip. Ang kanyang asawa, si Rear Admiral James “Jay” Prout III, commander ng USS Carl Vinson carrier battle group, ay namatay noong Mayo 17, 1995, nang bumagsak sa mga bundok ng New Mexico ang F/A-18 Hornet na sinasakyan niya; iniwan niya ang kanyang asawa at tatlong anak. Itinatala ng MOAA, na kalauna’y nagbigay kay Prout ng Distinguished Service Award nito para sa labang ito, ang sumunod: natutuhan niya na babawasan ang SBP nang dolyar por dolyar katumbas ng kanyang DIC, na ang kanyang “kita ay nabawasan ng halos 80% mula sa sahod sa aktibong tungkulin,” at na walang sinuman — hindi ang casualty assistance officer, hindi ang mga kaibigan ng kanyang asawa — ang makapagpaliwanag kung bakit. “Alam kong mahihirapan akong mabuhay dito kasama ang tatlong anak, pero kaya ko ito,” sinabi niya sa MOAA. “Paano naman ang mga nabubuhay na asawang mas mababa ang ranggo? Paano sila mabubuhay sa mas mababa pa nang malaki? Alam kong mali ito. Akala ko isa itong patakarang madaling maayos. Natuklasan kong kailangang baguhin ang batas. Nakakapanlumo iyon.”

Bumagsak ang aritmetika sa mas batang mga biyuda nang may parehong kawalang-pakialam. Itinatala ng salaysay ng MOAA noong 2019 tungkol sa mga kuwento ng tatlong nabubuhay na kapamilya si Nancy Mullen, na ang asawa, si Army Warrant Officer Sean Mullen, ay napatay sa labanan sa Afghanistan noong Hunyo 2, 2013, sa kanyang ikaanim na deployment, matapos ang labingwalong taon at kalahati ng serbisyo: nangangahulugan ang offset na tatanggap lamang siya ng 26 porsiyento ng kitang ibinigay ng kanyang asawa sa sambahayan bago siya napatay. “Marami siyang binayaran,” sabi niya. “Kaya ng ating bansa na gumawa nang mas mahusay.” Gumawa ng paraan ang ibang mga asawa sa paligid ng patakaran sa isang halagang bihirang bilangin ng mga tagapagtanggol ng patakaran: mula 2003, maaaring piliin ng isang nabubuhay na asawa na ilipat ang annuity ng SBP sa isang anak, dahil ang SBP ng isang anak ay hindi ino-offset ng DIC — isang paraan na nagbayad sa pamilya habang menor de edad ang mga anak at pagkatapos ay tumigil, at na noong 2019 ay bumangga sa pagtrato ng tax code sa unearned income ng mga bata. Ang pagpiling pinilit ng offset ay sa pagitan ng annuity ng biyuda at ng sa mga anak, at kinailangan itong gawin sa gitna ng pagdadalamhati, nang mabilisan, ng mga taong kadalasa’y noon pa lamang natututuhan na umiiral ang offset.

Ano ang ginawa ng institusyon pagkatapos

Sa karamihan ng buhay ng offset, ang sagot ng Kongreso ay isang bahagyang patch na may sarili nitong pangalan. Itinatag ng Seksyon 644 ng FY2008 National Defense Authorization Act ang Special Survivor Indemnity Allowance, SSIA, na may bisa Oktubre 1, 2008: isang maliit na buwanang bayad sa mga asawang na-offset ang SBP, na nilalayon, sa mga salita ng CRS, «to partially compensate for that reduction» (sa Tagalog: upang bahagyang mabayaran ang bawas na iyon). Nagsimula ito sa $50 sa isang buwan noong fiscal 2009 at tumaas ayon sa batas sa paglipas ng mga taon — $100 pagsapit ng 2014, pagkatapos $150, $200, $275, at $310, ginawang permanente ng Seksyon 621 ng FY2018 NDAA at in-adjust sa cost-of-living pagkatapos nito, na umabot sa $323 sa isang buwan noong 2020 at $327 noong 2021. Hindi ito kailanman pinayagang lumampas sa halaga ng offset mismo, at laban sa karaniwang pagkalugi na humigit-kumulang $925 sa isang buwan, pinalitan nito, sa pinakamahusay nito, humigit-kumulang sangkatlo. Inamin ng institusyon, sa sarili nitong batas, na ang bawas ay isang pinsalang karapat-dapat bayaran — at pagkatapos ay binayaran ang isang bahagi nito sa loob ng isa pang labinlimang taon.

Ipinakilala ang mga panukalang batas ng buong pagpapawalang-bisa sa Kongreso matapos ang Kongreso at namatay ang mga ito, sa pangunahin, sa gastos at sa pangangailangang humanap ng katumbas na matitipid. Tinantya ng Congressional Budget Office noong 2009 na ang pag-aalis ng offset ay gagastos ng $7.0 bilyon sa loob ng sampung taon; nang sa wakas ay nakapasa ang pagpapawalang-bisa, ang tantya ng CBO noong Disyembre 2019 para sa unti-unting pagpapawalang-bisa ay $4.68 bilyon sa dagdag na direktang paggasta sa fiscal 2020–2029. Sinabi ni Senator Collins, na nagdala ng panukalang batas sa Senado kasama si Senator Doug Jones, sa floor na ang lehislasyon ng pagpapawalang-bisa ay inaprubahan ng Senado nang maraming beses sa loob ng halos dalawang dekada, palaging sa napakalaking mayorya, «only to be later stripped out in the conference process» (sa Tagalog: ngunit kalaunan ay tinatanggal sa proseso ng conference). Ang suporta, sa madaling salita, ay hindi kailanman ang nawawalang sangkap. Ang nawawalang sangkap ay isang Kongresong handang magbayad para sa patuloy nitong binoboto.

Ang nagbago ay ang organisasyon, at ang organisasyon ay itinayo ng mga biyuda mismo. Si Edie Smith, na natutuhan ang tungkol sa offset matapos ang kamatayan ng kanyang asawa noong 1998, ay nagtrabaho kasama ang MOAA mula sa simula at, itinatala ng MOAA, nakakuha ng unang lehislasyon ng pagpapawalang-bisa noong 2001. Naging surviving-spouse liaison si Prout para sa kanyang MOAA chapter, naglingkod sa Surviving Spouse Advisory Committee ng MOAA, at pinilit ang asosasyon na gawing prayoridad sa lehislasyon ang pagpapawalang-bisa. “Nang nakumbinsi niya ang MOAA na gawin itong prayoridad sa lehislasyon, ’nagbago ang lahat,’” isinulat ng MOAA. Noong 2013, isinama ng MOAA ang SBP–DIC offset sa taunang advocacy event nito sa Hill sa unang pagkakataon. Nang parehong taon, nagsimula si Prout ng dalawang Facebook group para sa mga nabubuhay na asawa — kailangan, ipinaliwanag niya, dahil nangangahulugan ang mga batas sa privacy na hindi mahanap ng mga nabubuhay na kapamilya ang isa’t isa: “Kinailangang marinig ng Kongreso mula sa mga naapektuhan. Gumawa kami ng mga liham na ipapadala, mga patnubay, estadistika, kung ano ang sasabihin sa isang tawag sa telepono, at naglakad kami sa mga pasilyo ng Kongreso.” Ibinibigay ng dalawang salaysay ng MOAA tungkol sa kanyang paglalakbay ang lawak sa dalawang paraan: mahigit 100 biyahe patungong Washington sa kabuuan, at, na naninirahan sa California, naglalakad sa mga pasilyo ng Kongreso nang 18 beses sa isang taon. Noong 2017, inanyayahan siya sa White House upang makipagkita kay Vice President Mike Pence. Sa paligid ng mga biyuda ay tumayo ang koalisyon — MOAA, TAPS, ang VFW, ang National Military Family Association, Gold Star Wives of America — kasama ang TAPS, ayon sa sarili nitong salaysay, na naging instrumento sa paggabay sa pagpapawalang-bisa sa Kongreso kasama ng mga nabubuhay na kapamilya, at ang VFW na nagtipon sa mga organisasyon ng serbisyo at mga biyuda sa isang roundtable noong Mayo 2019 upang patakbuhin ang huling kampanya bilang isa.

Dumating ang endgame noong 2019. Sa House, dinala nina Representatives Joe Wilson at John Yarmuth ang H.R. 553, ang Military Surviving Spouses Equity Act; binilang ng MOAA ang 312 cosponsor sa House pagsapit ng kalagitnaan ng tag-init, at itinatala ng profile ni Prout sa MOAA na natapos ang panukalang batas na may mas maraming cosponsor kaysa sa anumang panukalang batas sa 116th Congress. Sa Senado, dinala nina Senators Jones, Collins, Jon Tester, at Mike Crapo ang S. 662; itinatala ni Senator Collins ang rekord na mataas na 78 cosponsor sa Senado. Noong Hunyo 2019, hinarang ang kahilingan ni Jones na ipasa ang pagpapawalang-bisa sa pamamagitan ng unanimous consent, at umakyat siya sa floor — sa mga pahayag na napanatili sa video sa ibaba — upang sabihin na ang Senado ay «turned our backs for over 40 years on military families» (sa Tagalog: ay tinalikuran sa loob ng mahigit 40 taon ang mga pamilyang militar). Noong Setyembre, bumoto ang Senado nang 94–0 sa mosyon ni Jones na atasan ang mga conferee nito na panatilihin ang pagpapawalang-bisa sa huling defense bill. Sa pagkakataong ito, nakaligtas ito sa conference. Noong Disyembre 20, 2019, nilagdaan bilang batas ang Seksyon 622 ng National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2020 — Public Law 116-92, na pinamagatang “Phase-Out of Reduction of SBP Survivor Annuities by Amount of Dependency and Indemnity Compensation” — kasama sina Smith at Wilson na nanonood, sa isang punong airplane hangar sa Joint Base Andrews.

Kung nasaan na ito ngayon

Unti-unti ang pagpapawalang-bisa, hindi agaran, at ang iskedyul ay sa batas mismo. Sa buong 2020, walang nagbago: ganap na nag-apply ang offset. Para sa calendar 2021, maaaring bawasan ang SBP nang hindi hihigit sa dalawang-katlo ng DIC — ang unang pagtaas ay dumating sa bayad noong Pebrero 1, 2021. Para sa 2022, bumaba ang cap sa sangkatlo. Noong Enero 1, 2023, ganap na inalis ang offset, at noong Pebrero 1, 2023, binayaran ng DFAS ang unang buong annuity: tumatanggap na ngayon ang mga karapat-dapat na nabubuhay na asawa ng kanilang buong bayad sa SBP mula sa Department of Defense at ng kanilang buong bayad sa DIC mula sa VA, nang sabay, gaya ng inanunsyo ng TAPS nang araw na iyon. Walang aplikasyong kinailangan; awtomatikong muling kinalkula ng DFAS ang mga apektadong annuity. Natapos ang SSIA kasama ng offset na pinatch nito — itinatala ng DFAS na hindi ito binayaran matapos ang bayad noong Enero 3, 2023, dahil mababayaran lamang ang SSIA sa mga asawang na-offset ang SBP. Pinawalang-bisa ng parehong batas ang workaround ng paglilipat sa anak para sa hinaharap at ibinalik ang pagiging karapat-dapat sa annuity, na may bisa kasabay ng pagbabago noong 2023, sa mga karapat-dapat na asawang naglipat ng SBP sa kanilang mga anak matapos ang isang kamatayan sa aktibong tungkulin; at pinrotektahan nito ang mga lumang refund ng premium — walang asawang nakatanggap nito ang kailangang magbayad nito pabalik.

Ang hindi ginawa ng pagpapawalang-bisa ay isinulat dito nang ganoon din kalinaw. Hindi pinahihintulutan ng Seksyon 622 ang mga back payment, at inilalahad ng CRS ang punto nang walang palamuti: «there will be no retroactive benefits paid to survivors» (sa Tagalog: walang retroaktibong benepisyong ibabayad sa mga nabubuhay na kapamilya). Ang mga dekada ng mga halaga ng offset — sa maraming sambahayan, anim na digit ng annuity na binayaran ng retirado ng mga premium upang bilhin — ay hindi ibinabayad pabalik, at sinabi iyon mismo ni Prout habang gumagalaw ang panukalang batas: siya at ang iba pang nabubuhay na kapamilya “ay hindi makakabawi ng mga pondong nawala na hanggang sa ngayon.” Ang mga asawang namatay bago ang 2023 ay hindi kailanman nakita ang benepisyong binili ng mga premium ng kanilang mga asawa. Hindi rin muling binuksan ng pagpapawalang-bisa ang mga pagpiling ginawa sa ilalim ng lumang aritmetika: inilalahad ng nailathalang patnubay ng DFAS na hindi muling ibinabalik ng Seksyon 622 ang SBP para sa mga retiradong tumanggi o nagbawas ng coverage sa pagreretiro — isang desisyong ginawa ng maraming mag-asawa mismo dahil pinamukha ng offset na walang halaga ang coverage — at hindi nito ibinabalik ang enrollment para sa mga umalis. Hindi hinipo ang mga patakaran sa muling pag-aasawa: ang isang nabubuhay na asawang muling mag-asawa bago ang edad 55 ay nananatiling hindi karapat-dapat na patuloy na tumanggap ng SBP. Ang account, sa madaling salita, ay isinara patungo sa hinaharap. Hindi ito kailanman inayos patungo sa nakaraan.

Ang talaan

Ang pagtutuos, sa tatlong linya — kung ano ang ipinapakita ng rekord na nagawa na, kung ano ang ipinapakita nitong hindi pa, at kung ano ang hinahangad pa.

Ano ang nagawa na

Ano ang hindi pa nagagawa

Ano ang hinahangad

Ang rekord, sa video

Pinagtalunan ang pagpapawalang-bisa sa publiko, sa sariling mga boses ng mga nabubuhay na kapamilya at ng kanilang mga kampeon, sa buong 2019 at pagkatapos. Limang pelikula: ang explainer ng MOAA na itinayo sa paligid ng mga biyuda mismo; si Senator Jones sa floor ng Senado matapos harangin ang kanyang kahilingan sa pagpapawalang-bisa; ang pangulo ng MOAA na umaapela sa mga conferee ng NDAA; ang reception sa Capitol matapos lagdaan ang batas, kasama si Edie Smith, na nagsimula noong 2001, na nagsasabing “nagawa namin ito”; at ang retrospective ng MOAA kung bakit ang mahabang laro ang naging laro.

Ang buwis, ipinaliwanag ng mga binuwisan. Ang pelikula ng MOAA noong 2019 tungkol sa offset — inilalarawan ng mga nabubuhay na asawa ang pagbabayad para sa isang annuity na hindi pinayagan ng batas na kolektahin nila, ang explainer na ipinadala ng mga chapter ng MOAA sa Kongreso sa buong kampanya ng pagpapawalang-bisa. (The Military Officers Association of America.)

Ang hinarang na boto. Si Senator Doug Jones, ang pangunahing sponsor ng panukalang batas ng pagpapawalang-bisa sa Senado, sa floor at sa mga reporter noong Hunyo 2019 matapos tanggihang botohan ang kanyang kahilingang ipasa ang Military Widow's Tax Elimination Act sa kabila ng 75 cosponsor: "tinalikuran natin sa loob ng mahigit 40 taon ang mga pamilyang militar." (WBRC 6 News.)

Ang apela sa mga conferee. Si Lt. Gen. Dana Atkins, USAF (Ret.), pangulo ng MOAA, ay humarap sa conference committee ng NDAA noong Setyembre 2019 — ang yugto kung saan tinanggal ang pagpapawalang-bisa sa Kongreso matapos ang Kongreso — at hiniling dito na wakasan ang kawalang-katarungan sa huling panukalang batas. (The Military Officers Association of America.)

Nagawa namin ito. Si Edie Smith — na nagsimula ng labang ito noong 2001 — at si Representative Joe Wilson ay nagsalita sa reception sa Capitol noong Pebrero 2020 na nagdiriwang ng pagpapawalang-bisa, mga buwan matapos panoorin ni Smith ang paglagda sa NDAA sa Joint Base Andrews. (The Military Officers Association of America.)

Ang mahabang laro. Ginagamit ng advocacy retrospective ng MOAA noong 2024 ang pagpapawalang-bisa ng buwis ng biyuda bilang case study nito kung bakit patuloy na nagdadala ang isang asosasyon ng mga panukalang batas na tila maliit ang tsansa — dahil ang isang bagong Kongreso, at isang nagdadala na hindi titigil, ay maaaring magbago ng tsansa. (The Military Officers Association of America.)

Mga sanggunian

Part of Betrayed, Not Forgotten — ang pagtutuos ng site na ito para sa mga miyembro ng serbisyo at mga beterano na binigo ng sarili nilang mga institusyon. Ang mga video ay naka-embed mula sa kanilang mga publisher; walang anumang bagay dito ang muling inihost.