Alam Nila: Asbestos at ang Hukbong-Dagat

Ang mga lalaking nagpinta, nag-insulate, at nagpanatili ng mga barko ng Hukbong-Dagat ay sinabihan — nang may sinabi man sa kanila — na walang sinumang nakakaalam. Iba ang sinasabi ng talaan, at ang talaan ay may petsa. Ang sakit mula sa asbestos ay nasa literaturang medikal bago pa ipinanganak ang mga lalaking ito, nasa isang bulletin ng pamahalaan ng Estados Unidos bago pa naglayag ang henerasyon ng kanilang mga ama, at nasa isang survey hinggil sa pagbabalot ng tubo ng hukbong-dagat na inilathala noong 1946. Ang sumusunod ay ang timeline, bawat aytem, bawat isa kasama ang pinagmulan nito.

Ang timeline

1918 — Ang sariling bulletin ng pamahalaan. Si Frederick L. Hoffman, statistician ng Prudential, ay naglathala ng U.S. Bureau of Labor Statistics Bulletin 231 hinggil sa pagkamatay sa mga trabahong maalikabok: ang mga manggagawa ng asbestos ay nagpakita ng di-karaniwang mataas na maagang pagkamatay, at tumatanggi na o nililimitahan na ng mga insurer ang life coverage para sa kanila. Ang industriyang nagbebenta ng insurance ay nagpresyo na sa panganib bago pa natapos ang Unang Digmaang Pandaigdig.

1924–1927 — Nagkaroon ng pangalan ang sakit. Ang unang pagkamatay mula sa asbestos na iniulat sa literaturang medikal ay kay Nellie Kershaw, isang manggagawa sa tela sa Rochdale (1924). Noong 1927, inilathala ni Dr. W. E. Cooke ang “Pulmonary asbestosis” sa British Medical Journal. May pangalan at literatura na ang asbestosis bago ang 1930.

1930 — Merewether & Price. Inilathala ng UK HM Inspectorate of Factories ang Merewether & Price Report: sa 363 manggagawa ng asbestos na sinuri, 26.2% ang may pulmonary fibrosis — tumataas sa 80.9% sa mga nalantad nang dalawampung taon o higit pa. Sabay na lumabas ang ulat sa isang journal sa Estados Unidos (Journal of Industrial Hygiene 12, 1930) at tuwirang humantong sa UK Asbestos Industry Regulations 1931 — ang mga kauna-unahang tuntunin sa mundo hinggil sa lugar ng trabaho ng asbestos. Mahigit tatlong dekada ito bago nagpatala ang mga mandaragat ng panahon ng Vietnam.

1930s — Ang mga pag-aaral ng industriya, pinamahalaan. Ang mga pag-aaral sa panig ng industriya — kabilang ang gawain ni Lanza para sa Metropolitan Life — ay nagdokumento ng asbestosis para sa mga tagagawa. Ang mga natuklasan ay pinamahalaan, hindi hayagang inilathala. Ang mga liham na nagpapakita kung paano pinamahalaan ang mga ito ay lumitaw apat na dekada ang lumipas, noong 1977.

1935 — “The less said about asbestos, the better off we are.” Sumulat si Sumner Simpson, pangulo ng Raybestos-Manhattan, kay Vandiver Brown, abogado ng Johns-Manville, sa sariling sulat-kamay ng industriya: “I think the less said about asbestos, the better off we are.” («Sa palagay ko, habang mas kaunti ang sinasabi tungkol sa asbestos, mas mabuti para sa atin.») Sumang-ayon si Brown na dapat tumanggap ang asbestosis ng “the minimum of publicity” («ang pinakamababang publisidad»). Isinulat ang liham noong 1935. Inilabas ito sa litigasyon noong 1977.

1938 — Naglagay ng bilang ang U.S. Public Health Service. Sinuri nina Dreessen at mga kasamahan ang 541 manggagawa sa tela ng asbestos para sa U.S. Public Health Service at nagmungkahi ng pansamantalang pamantayan ng pagkalantad na 5 milyong partikulo bawat cubic foot. May bilang na ang pederal na pamahalaan para sa alikabok ng asbestos mahigit dalawang dekada bago pinamahalaan ng mga tao ang fleet ng panahon ng Vietnam.

1946 — Ang sariling trabaho ng Hukbong-Dagat, nakalimbag. Inilathala nina Fleischer, Viles, Gade & Drinker ang “A Health Survey of Pipecovering Operations in Constructing Naval Vessels,” Journal of Industrial Hygiene and Toxicology 28:9–16 — isang survey sa kalusugan hinggil sa pagkalantad sa asbestos ng mga lalaking gumagawa ng mga barkong pandagat, sa karaniwang journal ng larangan, mahigit isang dekada bago nag-ulat para sa tungkulin ang mga mandaragat ng 1960s. Kalaunan ay binasa ng hukuman sa Borel ang survey na ito sa dalawang paraan: idinokumento nito ang pagkalantad ng mga tagabalot ng tubo ng hukbong-dagat, at ang nakapapanatag nitong konklusyon — hinango sa isang pangkat na may kulang sa sampung taon sa trabaho — ay minamaliit ang isang sakit na nangangailangan ng mga dekada bago magpakita.

Maagang 1960s — Binabayaran ng Hukbong-Dagat ang sarili nitong mga tao. Si Marr, ng Medical Department sa Long Beach Naval Shipyard, ay naglathala ng “Asbestos Exposure During Naval Vessel Overhaul”: mga manggagawa sa insulation ng shipyard na nasa kompensasyon sa kapansanan dahil sa asbestosis, at isang pagkamatay noong 1962. Binabayaran ng Hukbong-Dagat ang sarili nitong mga tao sa shipyard dahil sa sakit mula sa asbestos habang naglilingkod ang mga lalaking noon ay nagpipinta at nagpapanatili ng mga barko nito — nang walang proteksiyon, at walang babala.

1964 — Selikoff, sa JAMA. Inilathala nina Selikoff, Churg & Hammond ang Asbestos Exposure and Neoplasia, JAMA 188:22–26 (Abril 6, 1964): sa 632 manggagawa sa insulation, 45 pagkamatay mula sa kanser sa baga at pleura laban sa 6.6 na inaasahan, 4 na mesothelioma, at 12 pagkamatay mula sa asbestosis. Ang asbestos at kanser ay kaalaman sa unang pahina ng medisina mula 1964 pasulong — sa buong mga taong nanatiling karaniwang materyal ang asbestos sakay ng mga barko ng Hukbong-Dagat, at nagpinta ang mga mandaragat ng mga tulugan nang walang respirator at walang babala. Wala ni isa mang ibinigay kailanman.

1973 — Sinabi ito ng isang pederal na hukuman. Sa Borel v. Fibreboard Paper Products Corp., 493 F.2d 1076 (5th Cir. 1973), pinanagot nang mahigpit ang mga tagagawa dahil sa hindi pagbibigay ng babala. Ang natuklasan ng hukuman, batay sa kumpletong talaan ng paglilitis: ang mga panganib ng asbestos ay nasa pampublikong dominyo na nang mahigit tatlumpung taon — at hindi kailanman binalaan ng mga tagagawa ang mga manggagawa, at hindi kailanman sinabi sa kanila ang mga limitasyon sa pagkalantad ng ACGIH na umiiral. Basahin po ninyo ang opinyon: ang hukuman mismo ang nagsasalaysay ng kaso noong 1924, ng pag-aaral ng Public Health Service noong 1938, ng survey sa shipyard ng hukbong-dagat noong 1945, ng mga limitasyon sa pagkalantad noong 1947, at ng pag-aaral ni Selikoff noong 1964. Ang “Alam nila” ay hindi retorika ng site na ito. Ito ang natuklasan ng isang pederal na hukuman, na inilathala noong 1973.

1977 — Lumabas ang mga papel. Inilabas sa litigasyon ang mga papel ni Sumner Simpson: mga liham ng mga ehekutibo noong 1930s–40s na nagpapatunay na alam ng industriya, at pinili nito ang pananahimik. Kabilang dito ang liham noong 1935 sa itaas.

1971–1973 — Dumating ang regulasyon, matapos umalis ang mga lalaki. Inilabas ng OSHA ang una nitong pamantayan hinggil sa asbestos (1971–72); inilabas ng EPA ang asbestos NESHAP (1973). Parehong sumunod sa petsa ng pagkalas sa serbisyo noong Pebrero 10, 1970 ng radioman na ang salaysay ang angkla ng site na ito. Sa buong panahon ng kanyang paglilingkod — at sa buong paglilingkod ng mga lalaking nagpinta sa tabi niya — umiiral ang kaalaman, at hindi sila naabot ng regulasyon.

Ano ang timeline na ito — at ano ang hindi ito

Ang salaysay ng isang tao tungkol sa gawaing iyon ay nasa site na ito: Ang Radioman — si Thomas Alan Bowman Sr., na nagpinta at nagpanatili ng mga tulugan sakay ng USS Arikara (ATF-98), na ang talaan sa VA ay nagtatala ng bilateral interstitial pulmonary fibrosis na may right apical honeycombing, at yumao noong Oktubre 31, 2026.

Ang disiplina ng pahinang ito, malinaw na sinasabi: winawasak ng timeline na ito ang dahilang “walang sinumang nakakaalam.” Hindi nito, sa sarili nito, pinatutunayan ang diyagnosis ng sinumang iisang tao. Kung ano ang sanhi ng sakit sa baga ng isang partikular na mandaragat ay isang tanong na medikal, sinasagot ng tisyu at ng opinyong medikal, kaso por kaso. Ang hindi makaligtas sa timeline na ito ay ang depensang hindi maaaring malaman ang panganib noong mga taong naglingkod ang mga lalaking ito. Alam ito. Inilathala ito. Pinresyuhan ito ng mga insurer, binigyan ito ng bilang ng Public Health Service, sinuri ito sa mga shipyard ng hukbong-dagat, binayaran ito ng Hukbong-Dagat mismo, at natuklasan — ng isang pederal na hukuman, noong 1973 — na nasa pampublikong dominyo na ito nang mahigit tatlumpung taon. Para sa isang mandaragat na bumubuo ng sarili niyang file, ang patunay ay ang papel na itinago ng pamahalaan mismo — mga deck log, mga listahan ng mga barko, mga talaan ng serbisyo — at tinipon ng kasamang hub ang rutang iyon sa Ebidensya sa BrownWaterVet.com.

Kung nagpinta, nag-insulate, o nagpanatili po kayo ng mga barko — o kayo ang biyuda ng isang lalaking gumawa nito — Isalaysay ang inyong kuwento. Ang huwaran na idinodokumento ng seryeng ito ay nasa Alam Nila — Ang Huwaran.